SPOILER WARNING: This entry may give away a hint to the key secret of Aht Urhgan missions.
ระวังสปอยล์: เอนทรี่นี้อาจบอกใบ้ทำให้คุณรู้ถึงความลับสำคัญในมิชชั่นฝั่ง Aht Urhgan ได้

วันนี้ขอเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ อัพเรื่องน้องอัฟฯอีกรอบ! อย่าว่ากันเลยนะ ก็เด็กมันน่ารักซะขนาดนี้ จะไม่กรี๊ดได้ยังไงไหว (แต่สาบานได้ ว่าเราไม่ได้มีรสนิยมชอบจีบผู้หญิง ยังชอบผู้ชาย(หล่อ ๆ)อยู่เหมือนเดิม)

Today I’m gonna be obsessive-compulsive, by writing about Lady Aphmau again. Well, you can’t blame me, I just can’t resist her loveliness. However, I swear I don’t flirt with girl, I still like guys (handsome ones lol), as always.

The Royal Puppeteer in her white getup. In the latest missions, she seems more matured and elegant. I also feel that she’s starting to develop that air of being the authority. Maybe the recent experience had awaken her great sense of responsibility. Or I would say, when one has some important thing to protect, they’re stronger.

นักเชิดตุ๊กตาแห่งพระราชวัง วันนี้ใส่ชุดสีขาว ในมิชชั่นหลัง ๆ นอกจากเธอจะดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าดูสง่าขึ้น และเริ่มมีบรรยากาศของความเป็นผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่ อาจจะเป็นเพราะสิ่งที่พบเห็นในช่วงหลัง ๆ ปลุกสำนึกรับผิดชอบอันใหญ่หลวงของเธอขึ้นมา ไม่ก็….เวลาที่คนเรามีสิ่งสำคัญที่ต้องปกป้องบางอย่าง ก็จะเข้มแข็งกว่าเก่า

But she still did some funny thing that made me laugh so hard I almost peed my pants… Like falling on the floor from trying to force an unlocked door open. LOL Even Abquhbah was so startled when she flew out the door right onto the floor. How cute! }:3~

แต่ก็ยังทำอะไรตลก ๆ ที่ทำให้เราขำจนเกือบฉี่ราดได้เหมือนเคย เช่นตอนหกล้มหน้าทิ่มเพราะพยายามเปิดประตูแรง ๆ ทั้ง ๆ ที่ประตูไม่ได้ล็อค ฮ่า ๆ ขนาดเลขาของนาจายังตกใจเลย ที่จู่ ๆ Lady Aphmau ก็พุ่งออกจากประตูห้องมาเลยหน้าทิ่มฟื้นแบบนั้น น่ารักมาก ๆ ฮิ้ววว }:3~

Then, it was Abquhbah who kissed the floor instead, because he fainted after discovering the truth. It was so damn funny I couldn’t stop laughing, especially when Naja told her that she need not worry, because Mercenaries are trained to sleep anywhere anytime if they have a chance. LOL And Aphmau totally believed Naja!!! She was impressed by us, the amazing Mercenaries!

แล้วก็ถึงตา Abquhbah ลงไปจูบพื้นบ้าง เพราะเป็นลมสลบไปเมื่อได้รู้ความจริง ฮามาก ๆ ขำไม่หยุดเลย โดยเฉพาะตอนที่นาจาบอกเธอว่าไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เพราะที่จริงพวกทหารรับจ้างของบริษัทน่ะ ถูกฝึกฝนมาให้ฉวยโอกาสนอนหลับที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้! แล้วน้องอัฟก็เชื่อซะสนิทเลยนะ!! ซื่อมวากกกกกกก แถมยังบอกอีกว่าประทับใจสุด ๆ กับความพิเศษของทหารรับจ้างอย่างเรา ๆ กร๊าก

We had a very long conversation in Naja’s office. Plan was settled. I was so excited with the upcoming battle which was told to be so damn difficult.

คุยกันยาวยืดอยู่ในออฟฟิศของนาจา วางแผนสารพัด เราตื่นเต้นมาก ๆ ที่กำลังจะไปสู้ศึกใหญ่ ที่ใคร ๆ ก็เล่าลือกันว่าโหดหินทมิฬชาติมาก ๆ

While we were talking, Aphmal revealed some startling information. One of them made President Naja wince big time. LOL Look at her tail! Hahaha! She was like OMGWTH!?

ตอนที่คุย ๆ กันอยู่ น้องอัฟเธอก็เปิดเผยข้อมูลบางอย่างที่น่าตกตะลึง หนึ่งในน้ำทำให้นาจาถึงกับหูตั้งหางตั้ง กร๊ากกกก ท่าทางเจ๊แกตกใจอย่างแรง พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!!!

During the lengthy conversation, of course, Abquhbah remained unconscious. He poor thing, LOL!

ตลอดการสนทนาที่แสนยาวนาน Abquhbah ก็ยังคงนอนไม่ได้สติอยู่บนพื้น โถถถถถ น่าสงสารโคตร!!!

Finally, after the plan was told, she asked the bestest final question…
“I am the ______ no more. Yet even without that authority… Will you come with me, my mercenary?”

I could melt right there lol! Why, how could you ask me that question? It is definitely a yes, a big yes too! I was like having goose bumps all over because her speech captured my heart. I wanted to shout “Yes, mi’lady!” because after witnessing what had happened in the storyline, I’m so eager and willing to protect her with my life and do whatever she wish. I could die for her.

ท้ายที่สุด พอวางแผนกันเสร็จแล้ว น้องอัฟฯเธอก็ถามคำถามสุดท้ายที่เป็นสุดยอดของมิชชั่นนี้
“ฉันไม่ได้เป็น____อีกต่อไปแล้ว แต่กระนั้น แม้จะไม่มีอำนาจนั้น… เธอจะมากับฉันหรือเปล่า ทหารรับจ้างของฉัน?”

โอยแทบละลาย! กร๊ากซ์ ถามมาได้ไงคะคุณน้องขา คำตอบมันเห็น ๆ กันอยู่ ก็ต้องไปแน่ ๆ น่ะสิจ๊ะ! ตอนนั่งดูเนื้อเรื่องตอนนั้น เราขนลุกซู่ ๆ เลย ซาบซึ้งตรึงใจมาก พูดจาจับใจเป็นที่สุด อยากจะตะโกนออกไปดัง ๆ ว่า “ได้เจ้าค่ะนายหญิง” เพราะหลังจากได้พบเห็นเหตุการณ์ต่าง ๆ ตามเนื้อเรื่องแล้ว เราก็มีความรู้สึกกระตือรือร้นมาก ๆ ที่จะปกป้องเธอและทำทุกอย่างที่เธอปรารถนา คือแบบจะพาไปตายที่ไหนก็จะไปด้วย!

Then we header to the final battle in Nyzul Isle. Unfortunately the brave warriors in our party was fallen to the Colossus. Time limit was almost out when we finally wiped ; ; So even if we stood, we might still lose from time’s up.

แล้วเราก็มุ่งหน้าไปสู้ศึกสุดท้ายที่ไนศุล เป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่งที่เหล่านักรบผู้หาญกล้าทุกคนในกลุ่ม ต่างก็พ่ายแพ้ต่อหุ่นยักษ์ Colossus ตอนที่ตายกันหมดนั่น เวลาที่กำหนดไว้ก็เกือบหมดแล้วล่ะ เพราะงั้นถึงยืนหยัดต่อได้ก็ยังอาจจะแพ้เพราะหมดเวลาอยู่ดี

Path of Darkness: Alexander battle, 1st Attempt
Party Setup: PLD/war, DRK/war, DRK/war, RDM/drk, BLM/whm, WHM/sch
Result: Wiped at around 3 mins before timeout.

After this screenshot was taken, I got Drawn-in and was stomped to death by the savage machine.

หลังจากเก็บรูปนี้เสร็จ เราก็โดนท่า Draw-in ดูดเข้าไปหาบอส แล้วโดนมันกระทืบตายอย่างโหดร้ายทารุณ

We will have our revenge, Grand Vizier! Alexander, I will defy your power yet again!

ต้องแก้มือให้ได้ คอยดูสิ หนอยอีตา Grand Vizier! Alexander เอ๋ย ข้าจะไปท้าทายอำนาจของเจ้าอีกครั้ง!

SPOILER WARNING: Some pictures (screenshots) or description may give away the plot.
ระวังสปอยล์: ภาพสกรีนช็อตบางรูปอาจปนเปื้อนการเฉลยปมของเนื้อเรื่อง

I’ll summarize in Thai on some paragraph, but they’re not direct translation of the English text. Feeling a bit lazy XD
อนึ่ง จะมีสรุปเป็นภาษาไทยแทรกเป็นระยะ ๆ แต่ไม่ได้แปลตรง ๆ ทุกประโยคจากภาษาอังกฤษเด้อค่ะ แบบว่าขี้เกียจอ่ะ

Aphmau! Aphmau!!! <3 *squeals*

Yeah I’m in Aphmau Fanclub! I totally am!

I’m so crazy about Aphmau now. I actually started out not liking her that much. The first time I saw her during my Aht Urhgan Mission I just thought she was pretty, but also kind of childishly snobbish. I don’t know, she just seemed like a naive girl who doesn’t know anything about the world and just play around with the puppets all day. And the reason why I thought she was just a snobbish Imperial high-ranked person who works (or has kind of an important job) in the palace was because of her dress and how she looks. Also how she made fun of the Grand Vizier’s comment about the Empress’ role made me think she’s just a carefree, careless puppeteer.

คือตัวละครตัวนี้ น้องหนู Aphmau ปรากฏอยู่ใน expansion pack Treasure of Aht Urhgan ของ FFXI แล้วเราก็ได้เห็นเธอตามเควสต์และมิชชั่นต่าง ๆ อยู่ประปราย แรก ๆ ก็คิดว่าแค่หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักดี ก็ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษ เห็นครั้งแรกออกจะหมั่นไส้นิด ๆ ด้วย เพราะชีดูไม่ประสีประสาอะไรเลย เด็กอมมือมาก ๆ แล้วก็ดูอ่อนต่อโลก บอบบาง แถมยังเหมือนจะเป็นพวกหยิ่ง หัวสูง ไม่ค่อยมีสมองอีกต่างหาก ด้วยความที่เห็นว่าเธอทำงานให้กับพระราชวัง แล้วก็แต่งตัวหรู ๆ เลยคิดว่าเป็นพวกคุณหนูหัวสูงที่ไหน ที่มีตำแหน่งในวังเป็นพวกให้ความบันเทิงจักรพรรดินี เลยเผลอปากพล่อยล้อเลียน Grand Vizier ได้ อะไรทำนองนี้ แล้วก็ยังขี้แย ขี้โมโห ขี้ใจน้อย คือนิสัยดูเด็ก เอาแต่ใจมาก ๆ เห็นได้จากตอนทะเลาะกับ Lady Karababa (ที่ตูเกลียดแสนเกลียด กร๊ากกกก)

She seemed just childish because she got all angry and made a big fuss over small matters. She sulks, she cries, and she looks lonely. So yeah, she’s just a girl that looks like spoiled child. She seems fragile and vulnerable.

Along the storyline of the missions, however, I discovered more and more about her. She has dignity. She is determined, and has strong will. She’s also reckless and sometimes acts without thinking ahead or even concerning about her own safety. Her behavior is simple-minded yet unpredictable. She always came up with a surprise for an Adventurer turned Mercenary like me.

Sometimes she comes up with silly scheme, which usually seems mischievous, but totally understandable if I try to understand her emotion. There are also many times when she went as far as risking her safety to achieve her goal. She’s just so uncontrollable. She even tried to eavesdrop us while I was talking to the suspicious Lady Karababa, a diplomat from Windurst. This time I totally understand Aphmau, since I’m a Karababa Hater I was treated horribly by Naja and Karababa. So I strongly agreed with Aphmau’s action. Let’s prevent Karababa’s evil scheme!

แต่พอได้เจอบ่อย ๆ เข้า ดำเนินเนื้อเรื่องต่อไป ก็รู้สึกว่าเป็นตัวละครที่มีลักษณะนิสัยและบุคลิกน่าสนใจดี เป็นพวกมุ่งมั่น มีความเป็นตัวของตัวเองสูง จิตใจอ่อนโยน และอ่อนไหว แต่ทำอะไรตรง ๆ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม คือประมาณว่าทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนนั่นแหละ บางครั้งก็เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงแบบไม่คิดหน้าคิดหลังเลย เหมือนเป็นความซุกซนแบบเด็ก ๆ แต่มองลึก ๆ แล้วก็เป็นการกระทำที่ซื่อตรงต่อตัวเองดี และพอจะเข้าใจได้อยู่บ้าง เราก็เลยเริ่มจะเห็นใจเธอ และเอนเอียงเข้าข้างเธอ นิสัยน่ารักของเธอและทัศนคติซื่อ ๆ ของเธอ ทำให้เรารู้สึกว่าชอบเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ผิดกับ Naja กับ Karababa ที่ยิ่งเจอยิ่งโมโห ยิ่งเจอยิ่งเกลียด แง่ง ๆ

Her reckless actions sometimes lead to bad outcome. And most of the time put other people, namely Aleczan (or me), in danger. I had to work so hard to rescue her when misfortune befalls on her during her risky adventures.

And when her own action leads to her losing an important thing, she just cries. Why make such a fuss about a mere puppet? Grrr! Grand Vizier, you meanie. How dare you ask that? You heartless maniac! You poor thing, Aphmau, don’t cry! I want to say that and help her get back her red puppet. I would try my best, I swore to myself.

Oh yeah, why do I like her so much despite all of her silly behavior? I’ll tell you. She’s so sincere and honest. She run straight to her goal, without any disguise. She reflects her opinion openly and without evil will. She has a pure heart, I would say. Although she’s too naive and thus vulnerable, she doesn’t just sit and whine. She tries her best, within her own power, to solve her problem or settle what she thinks is wrong. She’s so active and determined. That’s why I like her.

She also has a strong standpoint which she always desperately cling on to. So headstrong, I would say. But all for her kindness. She has so much compassion to human friends (or even inhuman.) It’s her tender heart that touches me. It made me want to be on her side, fight for her, protect her, help her, and do anything for her.

She also prioritizes her own safety after her dear puppet. I know damn well that the puppets are very important to her. I noticed she had a strong emotional bond with the 2 puppets. When one was missing, I heard (or was made to hear) she crying about her father and mother. Now her risky and desperate attempt to retrieve Ovjang is so very understandable. Even when her reckless action made her lose the other puppet, Mnejing, as well, she didn’t hesitate to go after the villains to get back what’s hers, without regret. That’s like double troubles and makes things more difficult and complicated. However, I don’t blame her at all. I feel sorry for her and want to help her. Although her silliness caused people’s lives (and some, like me, Lusi, Aika, and Elfi, died more than just once lol!) and made me upset by the loss, I still want to protect her. Let’s just say I like her attitude. She’s by far my most favourite person in Aht Urghan.

นอกจากทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังแล้ว ยังดูเป็นคนที่ทำอะไรตามอารมณ์ด้วย บางทีก็เสี่ยงอันตรายแบบไม่คิดชีวิต เพื่อปกป้องรักษาตุ๊กตา puppet สองตัวนั้น ซึ่งบางครั้งแม้จะเป็นการกระทำที่โง่ ๆ แต่เราก็รู้สึกเข้าใจและเห็นอกเห็นใจเธอนะ ก็ของมันมีคุณค่าสำหรับจิตใจนี่นา เราเองก็ได้ยินจากในมิชชั่นแล้วเดาว่า น่าจะเป็นของดูต่างหน้าพ่อกับแม่ที่เสียชีวิตไปแล้ว เลยยิ่งทำเราให้น้ำตาเล็ดเข้าไปอีกเวลาที่เธอโศกเศร้าเพราะ puppet หายไป… ที่แย่ก็คือ การกระทำเสี่ยง ๆ ของเธอ ทำให้เกิดการสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินขึ้น โดยเฉพาะเรา Lusi Aika Elfi บางคนตายกระหน่ำหลายครั้งด้วย แต่ถึงผลของการนั้นจะทำให้เกิดความสูญเสียที่แก้ไขไม่ได้ และทำให้เราหัวเสียเป็นอย่างมาก เราก็ยังเห็นใจ Aphmau อยู่ดี และคิดว่า ถ้าเธอตกสู่อันตรายอีก ก็ยินดีจะตายไปช่วยอีกตลอดไป

Her liveliness and extreme optimistic also amaze me. Even when she’s held captive by the enemies, she could still entertain herself and remain calm. Maybe it was her childish thought and kind compassion that saved her. How could one harm a girl like Aphmau? I wouldn’t. And I would smack the person in the face or even claw their eyes out if they harm her! RAWR! And yes eventhough the Grand Vizier’s reasons are totally valid, when his extreme measure hurts Aphmau’s feeling, I also want to whack him in the head, with a frying pan, too.

เธอเป็นคนร่าเริงและมองโลกในแง่ดี ใจดีมีเมตตา และรู้จักเห็นอกเห็นใจคนอื่น ต่อให้อยู่ในจุดอับหรือถูกศัตรูจับไป ก็ยังเริงร่าได้อยู่ เราชอบทัศนคติของเธอมาก โดยเฉพาะตอนที่คุยกับ Luzaf เรื่องวิญญาณแค้นของ Corsairs ที่โดนฆ่าล้างเมือง เราอึ้ง และ Admiral Luzaf เองก็อึ้ง กับคำตอบที่เหมือนแม่พระของเธอ ที่แสดงว่าเธอรับรู้และเข้าใจความเจ็บปวดของผู้อื่น และยังเห็นอกเห็นใจผู้อื่น โดยไม่เกี่ยงว่าจะเป็นคนหรือภูติผีปิศาจ ดูเนื้อเรื่องมิชชั่นไปก็น้ำตาซึมไป 555

Moreover, what she said to Admiral Luzaf on the Ashu Talif, about the haunted spirits of the Corsairs, also grasped me. It was filled with utmost compassion and kindness towards even the fearsome evil-looking ones. I would say Admiral Luzaf was stunned by the surprising answer too. She is the type of person who feels other people’s pain. I was so thrilled when I sensed that her kindness touched his undead heart. I was squealing and squirming while I watched the cutscenes of recent Missions.

จิตใจที่อ่อนโยนนี้เองทำให้เราอยากปกป้องเธอ อยากทำทุกอย่างที่จะทำให้เธอมีความสุข ถึงขนาดที่ว่า เราอยากจะเอากระทะแพ่นกบาลอีตา Grand Vizier มาก ๆ เลย ในยามที่เขาทำให้เธอเสียใจ หรือดุด่าในฐานะเป็นพี่ชาย คือก็เข้าใจนะว่าเขาแบกความรับผิดชอบสูง และคิดถึงบ้านเมืองก่อนเรื่องส่วนตัว และที่ทำไปก็เพราะมีเหตุผล แต่แม่มมมมม กรูยอมไม่ได้เฟ้ย เอ็งทำให้น้องอัฟเสียน้ำตา แสรด!!! เคือง! แต่ก็นะ เนื้อเรื่องช่วงหลัง ๆ ของมิชชั่นมันโคตรมันส์ สนุกสุด ๆ ถึงพริกถึงขิงมาก ๆ บางตอนดูไปก็โหยหวนไป ด้วยความคลั่งใคล้ Aphmau บางตอนก็น้ำตาซึมด้วยความซาบซึ้ง

She cares so much about other people, even when they aren’t human. And it’s not because of her stupidity, but she knows, or sees the true mind of people. So when she thinks someone is not totally evil, she wants to help them. Awwwwwwwwwwwww this is so touching! I would work for her for free. I would serve her willingly….I just hope that I haven’t fallen to President Naja’s dirty trick. GRRRRR! Horrible employer!

Aphmau is amazing. She could easily win over people’s heart (including mine.) Her action and thought are so honest and unselfish. She’s like the extreme optimistic who just wishes everyone is happy. She has that kind of power….which just makes me trust her from the bottom of my heart. And something in her also makes me believe in her great fate as well. Even when she’s in real danger, I still knew that she would survive. Fate wouldn’t abandon her, I had that kind of faith. It seems like the gods and goddesses themselves also favor her.

What’s more….was that she put total trust in me! She withstands the betrayal and keeps her faith in whom she believes. I was brimming with tears when she stood up for me, got angry for me, and tried her best to protect me even when she’s in trouble. At this point I really think there’s nothing I wouldn’t do for her. Her kind heart totally captured me. She cares so much for everyone, and she doesn’t think of herself, but others. Just a leader one could dream of, right?

น้ำใจของสาวน้อยคนนี้ยิ่งใหญ่มาก ๆ นอกจากตอนที่ถูกพี่ชายเฉลยใส่หน้าว่าเราคือสปาย เป็นคนเสแสร้ง ทรยศ เธอจะยังคงเชื่อใจเราจนถึงที่สุดแล้ว ตอนที่ถึงคราวคับขัน ยังเรียกเราเป็นเพื่อน และช่วยเราให้หนีรอดไปคนเดียวด้วย แบบว่าซึ้งมาก ๆ อ่ะ น้ำตาไหลเลยทีเดียว เธอคิดถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ คนแบบนี้จะให้ไปร่วมเป็นร่วมตายด้วยที่ไหนก็จะไป ถ้ามีเจ้านายหรือนายจ้างแบบนี้ เราคงรักตายเลยยยยยยยยยยย <3 และคงจะทำงานแบบมีความสุขสุด ๆ ไม่ใช่ตกนรกทั้งเป็นหรือมีเรื่องให้หัวเสียทุกวัน ๆ อย่างตอนทำงานให้ Lady Karababa กับ President Naja

สรุปว่า ขอเป็นแฟนคลับน้อง Aphmau ด้วยคน ฮิฮิ้วววววววววววววว (^3^)/ ~~<3

So, through several missions I’ve done lately, it was so emphasized that she’s kind beyond imagination. I really, really, really wish I never worked for President Naja, and never ever met with the evil Lady Karababa. They totally ruined my faith in human, or Mithra and Tarutaru. After several encounters with them, I totally hate them. I would poison them with the deadliest poison in the whole Vana’diel, or sell them to the nastiest beastmen if I could. I will get rid of them some day, I swear! Oops…. Uhh…well…. I meant I wish I was truly her private mercenary, and her friend. And yes she did call me friend. (TwT) Awwwww so touching! I hope things will go well for her, I really wish. I hereby send my best regards to you, Aphmau, and also one big salute to Square Enix for such beautiful and well-told storyline.

(^_^)> /salute /applaud

That is one sexy ship, with sexy crews. Of course I like Corsairs!

Tonight Earth and Kim, along with Elfi, took me and Aika to do some Treasures of Aht Urhgan’s mission. So we passed The Lost Kingdom, and stopped at Passing Glory. Do I need to mention how much I hate Naja?    She’s a BIG meanie, really. I hate it when people are being unreasonable and blame me for what I didn’t do wrong. But this selfish president wouldn’t allow me to argue or even explain myself. Signing my name on a blank piece of paper is the biggest mistake in my adventurer life!

Anyway…the details and pics will come later, as I’m very very busy with my work now. I just wanted to write a bit of it to remind myself not to forget about writing such entry.