Well, today I went out with my boyfriend because he asked if I want to go to ComMart, which is like a computer fair held once or twice a year in Bangkok. Shops and big brands will come and have their booths ans stalls selling hardwares, softwares, accessories, gadget, digital devices, etc. at (supposedly) cheaper price than usual. He wanted to go check out the official launch of PS3 in Thailand, or something like that. He just wanted to see the promotion and the price, though, because he already owns one.

So…. We walked around quite a bit and I had mentally made a list of what I wanted to buy since he asked me to come. I happened to get all the 3 items…. Woot! But that hurts my wallet lol!

So here goes my epic shopping-date, and what I bought for myself.

3 items on my wish list.

And the first thing I immediately looked for, and grabbed without hesitation was this Western Digital’s My Passport, USB external storage, 500GB. I actually have one that was older model, but it was only 160GB and is almost full….And most importantly, my PC’s Hard Disk started making a weird tiny noise since last week. So I suspect it to start dying sooner or later. *shudders* Noooo my precious!! (files)

So when I saw this one at the price of 3,450฿, I couldn’t resist. They didn’t have any pink one though And the 500GB model that they still had in stock didn’t have white….boooo!!!!

So I bought a 500GB Blue WD Passport. About 98.5USD, if it’s 35฿ (Thai baht) per 1USD.

Then…. Since my mouse batteries dies a few days ago and I didn’t have any new ones to replace, today when I walked around and saw this stall selling rechargable AA and AAA batteries, I grabbed a set.

The promotion was, if we buy a charger, we can buy a pack of AA batteries at half price. So I got that, and also bought a pair of AAA batteries for my graphic tablet pen. They also let me buy 2 alkaline batteries for a mere 9฿ as a special treat for all customer. So, the whole bunch of these cost me 969฿, which would be about 28USD.

Next…. I thought I wouldn’t have the money for the last item, and had totally no idea where to find the booth, so I didn’t try to look for it. But while my boyfriend and his friend (who came to join us after we walked in there for a while) went around looking at the PS3 stuff, I followed them and ran into the booth from Linksys. They looked as if they only sold modem and all-in-one stuff like router, though. So I dipped in and ask if they had “wireless adapter to use to receive signal from your router.” Shopkeeper gave me a USB wireless adapter…. I said no, no, the one that you attach it to your mainboard. So he said “Ohhhh! You mean the PCI adapter to go with your PC?” Right! That’s it. So here it is….

At first I thought this would cost just a lil less than the USB mass storage, but heck it was wayyyyy cheaper! So yeah I had enough money for this thing, 950฿ (27USD.) It looked exactly like the one that was knocked out by my collapsing tower of books…. So I’m damn sure this is the correct one lol! So, hopefully, if my on-board wireless happens to die in the near future, I can replace the old Linksys (which I am unable to remove from my mainboard…) and use the new one instead. >.>

Then, we rode the underground train back to the shopping center where he parked his car, and we went for a shopping at an IT department for a bit. I grabbed myself a few more things.

A box of DVDs, so I can burn some stuff and keep my HDD clean and light! A box of LCD cleaning kit for my dusty LCD screen. Keyboard protection film for my Laptop computer so I won’t accumulate dust. And a sheet of sticker to decorate my Laptop computer.The DVD box of 50 cost 500฿ (13.5USD) and the rest of the stuff cost about 200฿ (6USD.)

Then we had simple, easy, and quick dinner at a traditional noodles stall in the shopping center. And I spent around 300฿ on comic books at the book store. Then, again, spent 300฿ more in the supermarket, buying lotsa snacks and a box of Lipton Tea, containing 25 tea bags.

So to sum my day up…. it was 6669 baht (~190USD), from stuff with bills. Probably a tad more from things that I couldn’t recall, like subway tickets fair and drinks.

Time to stay home for a while now…. Me broke Mithra!!! Meow!!  o(^._.^o   )~~~

Uh… last night I was very tired. This past week was very busy for me, the work and several appointments with friends had worn me out. Anyway, today there was a wedding ceremony (lunch) of my high school friends (both the bride and the groom were the classmates from the same year lol) thus I had to sleep early (earlier than usual, that is). I went to bed before 3 A.M. Then I woke up around 9 A.M to shower, get dressed, and be ready before my BF came around to pick me up.

I thought I was fine and had slept enough (6 hrs is supposed to be enough, isn’t it?), but in the afternoon after we left the ceremony, I started to nod off in the car. =_=

Blah, that matter aside, last night I had very strange dreams about people in FFXI.

First dream was about Trustme. In my dream I was sitting in a dark place (looked like some in-game dungeon) and talked about a lot of stuff with his Hume character. She was wearing smart outfit and a stern-looking glasses that made her look like a handsome female model with a subtle hint of book worm. You know, the kind of woman you would assume she’s a strict librarian. Good looking, beautiful face, nice body, but does not smile.

Anyway, we talked about various topics, mostly nonsense. One of the topics I could recall was about the sun. I told her, oops, him, that I hated sunlight so I love Dynamis, because there was no sun in Dynamis. =_= When I woke up it was so hilarious to think back about the conversation! Too bad I can’t recall all of it, duh!

The next dream was about Stefy. This time it felt like real life, not in-game incident. It seemed the whole LS of MinamiKaze was having a picnic. We were sitting at wooden table with benches somewhere in a park. It seemed we were in the US, because we talked about how tiring our flight was to come all the way to visit them. Then, a postman came and delivered a postal package. It was from me. So we laughed and made fun of it, that we left for the US much later after I sent my package, yet it arrived after me!

So, well, Stefy opened the package and saw my letter. She opened it and jumped up and down with glee. Apparently there was something embarrassingly hilarious in there. I tried to stop her from reading it out loud, but I couldn’t get the letter from her hands. The other friends just watched and wouldn’t help me, because they wanted to hear it too!  =_= So, there Stef went, reading it out loud for everyone.

And they went ROFL! Ouch! I now can’t recall what was read, but well you get the idea of what happened in my dream.

LOL!

I think this is from my subconsciousness?

I actually wish I can really meet these folks in real life (I’ve met only those who’re in Thailand or came back to Thailand, not those who live in the US). They’re pleasant people.

Ahhhh….

OK, so I just got back from a half-day trip with my father, mother, grandmother, and my aunt. Grandmother had an appointment in province about 200 km away from home, father was the driver. I volunteered to go on this trip with them just to be a good grandchild and to keep their company, because I don’t mind tagging along, as long as I’m not busy with work. However, all I’ve done during this trip was….guess what, sleeping!

I craaled into bed at a bit before 6 A.M. after Dynamis, was starting to doze when my father knocked on the door at 6.30. GRRR! I didn’t know we were leaving that early. Oh well, even if I knew, it would still have been the same. I didn’t want to miss Dyna last night!

So, yeah I crawled into the backseat (dad’s Fortuner has 3 rows of seats) and dove under the blanket I brought from home, then snoozed off. At that point I just realized I seriously needed a proper rest, because when I closed my eyes, I saw a swirl of dark colours that almost looked like Window Media Player’s Visualization named Illuminator. @.@ Took about 20 minutes for it to fade away and then I fell asleep.

We made a brief stop to have breakfast, I went down to eat, with a drowsy face and half-functioning brain. Jumped back into the car and continued to snooze. Then we got to the destination at about 10 A.M. I went down to greet some people and sat around for the ceremony to start. Then I got all dizzy….and had to crawl back into the car and slept some more. When I finally woke up, they’re done with their business. It was about noon, I think. We left the place and my father found us a place for lunch. We ate, bought some local’s popular sweets, and headed home.

Since we got some shopping bags and we don’t want the sweets to get crushed, I offer half of my backseat for them, telling my mom I was fine and wouldn’t need the space because I wasn’t going to sleep anymore. I lied! Well, I fell asleep while sitting. I got this Sony Ericsson w595 which is also a good mp3 walkman so I listened to it, using earphone. I was listening to a bunch of variations of Memoro De La Stono (but I could of sworn it was spelt Memoria De La S^tona in the game!) and felt sleepy, so when all 8 songs were played I switched to other playlist containing my favourite songs from Metallica and other songs randomly picked from folders. I still fell asleep =_= When the last song in playlist, Sick Man from Alice in Chains, was playing, we arrived home. It was a bit before 4 P.M.

So here I am…at my desk. Trying to write about stuffs I’ve done during the past 2 days. But guess it will take a while to show up because I need time to resize the screenshots and composing blog entries.

I’ll write about;
- Boyahda Tree skillup with Elwyn and his friend, Kujimaro
- An encounter between Corny’s friends and the trient NM that gave title “Mon Cherry”
- Parradamo climbing with Cornelious
- Dynamis – Windurst of Saturday 15th August 2009, with Linkaga

Now let me take a break…. Guhhhhhhhhh…. *yawn*

Hm…

If it’s your day off (work sent last night before crawling into bed) and you have no appointment. You’re sleeping in, the sun is shining. You’re snuggling to the comfort under your blanket. Then you hear….Metalwork’s music.

What would happen? What would you do?

Lay still, trying to figure where the music come from?

Keep on sleeping, hmmmm nice music, how comfy!

Dream about picking a ringtone on your cellphone?

Dream about Bastok?

Or dream about playing FFXI?

Well, I think I did at least 2 of the above, realizing about 10 secs later that it was my dad calling on cellphone. XD

It’s one disadvantage of using the music you like as a ringtone, eh?

^^;;

I used to keep on sleeping (longer than today) while listening to my cellphone’s ringtone too. It happened in my brother’s car. He was driving back from a beach trip. Leonidus was sitting in the navigator’s seat and I was lying in the back seat, sick as a dog. Well, it was the woman’s thing, so wasn’t a biggie, but I just had no energy or willpower to get up or do anything at all. So, while I was sleeping in the backseat, my mother called from home. It was Selbina’s song! Hmmm, comfy!

And I would never have picked the phone up if it wasn’t Leonidus who called out with all his might to wake me up and make it clear to me that my cellphone was ringing.

When I was done talking, I was surprised to see I had 1 missed call from mom already. So I mentioned it, and Leonidus said it’s just normal, he’d been listening to it, trying to figure out where the music came from for quite a long time before he realized and tried to wake me up. He himself was surprised I didn’t wake up faster.

LOL! But can’t blame me, I wasn’t well!

><;;

The other time was my brother’s call. I set Jeuno’s theme as his ringtone. And the day he called, I was dreaming about paying respect to Thai national anthem. So….when our national anthem was supposed to be heard in my dream, I heard Jeuno’s song instead. It felt weird…. Super weird. So I woke up in just a few moment and got my phone just in time before he hung up.

If I continue to get dazed on my ringtones like that when I’m awake, maybe I’ll consider changing ringtones. Hahaha!

แง่ง….

ด้วยเหตุผล(โง่ ๆ)บางประการ ทำให้เข้าบล็อกมืดไม่ได้ กะจะเขียนอะไรเล่นซะหน่อยก็เลยเขียนไม่ได้ ต้องมาฝากไว้ในนี้ พอกลับบ้านค่อยใช้วิชามารก๊อปแปะไปแปะใส่บล็อกมืดละกัน….

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า มาหัวหินหนนี้บูดดดดดดดดดดดดดด

บูดหลายเรื่อง ด้วยทำตัวเองบ้าง เหตุอื่นบ้าง

บูดที่หนึ่ง….

ตอนออกจากบ้าน ด้วยความรีบและมัวแต่ห่วงของกินเครื่องโน้ตบุ๊ค เลยลืมกระเป๋าถือทั้งใบไว้บนเตียง แล้วกว่าจะนึกออกว่าตัวเองไม่มีทั้งกระเป๋าเงินและโทรศัพท์ติดตัว ก็ห่างจากบ้านประมาณ 30 กิโลเมตรได้

อนึ่ง ตุ๊กตาหมีแพนด้าก็โดนลืมไว้เช่นกัน มานึกได้ตอนจะนอน ว่าไม่มีตุ๊กตาให้กอด แง่ง ๆ

บูดที่สอง

มาถึงหัวหินแล้ว ต่อไวร์เลสแลนไม่ได้ เพราะ…. เพราะ…. ร้านที่เราไปซื้อโน้ตบุ๊คมา เค้าลงโปรแกรมทุกอย่างให้จนดูดี เราเลยตายใจ ไม่ได้เอาแผ่นไดรเวอร์บลา ๆ ๆ มาด้วย แต่ปรากฏว่า เค้าไม่ได้ลงไดรเวอร์ไวร์เลสให้!!!! ฉะนั้นเลยต้องทนนั่งโต๊ะเฝ้าเราเตอร์ และเสียบสายแลนสั้นจุ๊ดจู๋อยู่ที่โต๊ะซึ่งแสนจะนั่งไม่สบายยยยยยยยยยย อ๊ากกกก เก้าอี้ก็ไม่ดี โต๊ะก็สูงไป นั่งทำงานแล้วโคตรเมื่อยไหลและปวดหลัง ฮ่วย!!!

บูดที่สาม

ใช้สายแลนต่อ จนเล่นเนตได้ก็จริง แต่เนตเน่าเต่าถุยมาก ๆ อัพไฟล์งานจนาด 27 เม็กเฟลไปหลายรอบ (ก่อนหน้านั้นพยายามส่งทาง MSN แต่ก็เน่าไปตามระเบียบ) ขนาดหั่นด้วย RAR จนกลายเป็น 5 ไฟล์ ไฟล์ละ 5 เม็กกว่า ๆ ยังอัพเดี้ยงอัพเดี้ยงเพราะเนตหลุดถี่มาก แต่ในที่สุดหลังจากที่ตะเกียกตะกาย พยายามอย่างแสนสาหัส และเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอยู่นาน ในการดูน้องชายกับพ่อแก้ปัญหาที่เราเตอร์ให้ (กรั่ก) เราก็อัพไฟล์เสร็จ (รวมทั้งไฟล์ที่สอง ซึ่งมีขนาด 44 เม็ก) ตอนประมาณตีสาม แล้วก็ถึงเวลานอน คร่อกกกกกก

บูดที่สี่

ตื่นมาตอนตีเท่าไหร่ไม่รู้ (นาฬิกาข้อมือไม่มี มือถือก็ไม่มี เลยดูเวลาตอนมืด ๆ ไม่ได้ ก่ะแง) น้ำมูกไหลเจ้าค่ะ แล้วก็จามอย่างแรง คันคอคันจมูกไปหมด โอย หัวหินทำพิษอีกแล้ว…. แต่เอ๊ะ ทำไมมันหนาวขนาดนี้(วะ) เปิดไฟดูสวิทช์แอร์หน่อยดิ๊ …. งั่ก ๆ ๆ แอร์ 22 องศาพะย่ะค่ะ เลยหรี่แอร์ด้วยความรีบ (พลางสั่งน้ำมูกจนหมดกระดาษไป 4 แผ่น) แล้วก็เข้าห้องน้ำ ฉี่ แล้วก็ดื่มน้ำ (แก้คันคอ) แล้วก็คลานไปนอนต่อ แต่ด้วยความคัดจมูกกับคันคอทำให้นอนไม่ค่อยหลับ

บูดที่ห้า

ตื่นมาตอนเก้าหรือสิบโมง หัวหนัก ๆ ลุกไม่ขึ้น เลยนอนต่อ จนแม่มาเรียกให้ตื่น ก็ปรากฏว่าเที่ยงแล้ว =o=;; กินข้าวไข่เจียวแบบวิงเวียนเลี่ยนน้ำมัน อันนั้นยังไม่เท่าไหร่ แต่ถูกคุณย่าวิจารณ์เรื่องนอนดึกมากและตื่นสายโด่งเลยบูด กินข้าวเช้า(ตอนที่ครอบครัวกำลังกินข้าวเที่ยง)เสร็จแล้วก็ทำงานต่อ

บูดที่หก

คุณแม่เคยสอนว่าเสียงเล่นสนุกสนานของเด็ก ๆ คือเสียงสวรรค์ ฟังแล้วอย่าหงุดหงิด แต่ แม่คะ หนูจะบ้าตาย รู้สึกเหมือนตกนรกยังไงก็ไม่รู้!!! อยากตะโกนออกไปดัง ๆ ว่า ใครก็ได้ช่วยหิ้วนังเด็กคนนั้นและฝูงเด็กคอนโดข้าง ๆ ไปทิ้งไกล ๆ ที กรี๊ดอยู่ได้ อ๊ากกกกกกกก

ฮือ…. เวลานอนเนี่ยใครจะเอะอะยังไงเราก็นอนได้อะนะ แต่ถ้าทำงานอยู่แล้วงานต้องใช้สมาธิมาก หรืองานมีปัญหามาก จะทำให้ความอดทนต่ำลง ทนเสียงเจี๊ยวจ๊าวไม่ค่อยได้ โดยเฉพาะเสียงกรี๊ดแหลมแบบแทงประสาทหูอย่างนี้

บูดที่เจ็ด

หลังจากพี่กิฟท์ตรวจงานแล้วสอนอะไรเพิ่มนิดหน่อยแล้ว เราก็แก้งาน แล้วอัพใหม่ แต่อัพไม่ได้…. งานทั้ง 27 เม็ก และ 44 เม็กที่แก้เสร็จแล้ว(หลายรอบ)เลยยังส่งไปให้พี่กิฟท์ดูผ่านตาไม่ได้ แต่ก็ทิ้งเวลาโดยเปล่าประโยชน์ไม่ได้ เลยต้องก้มหน้าก้มตาทำไฟล์ที่สามต่อไป ฮือ…. เนตม่างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง กวงติงงงง!! โมโหเฟ้ย!!!

บ่นจบละ

เพิ่งระลึกได้ว่าเราอยากเขียนเรื่องอื่นนี่หว่า

คือตอนนั่งเป็นเนวิเกเตอร์ให้คุณพ่อตอนขามา ก็มีบางช่วงที่ง่วง ๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากหลับ อยากอยู่เป็นเพื่อนคุยให้พ่อตอนขับรถ เลยพยายามถ่างตาไม่ยอมหลับ ระหว่างนั้นสมองก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย เพื่อไม่ให้ว่าง จะได้ตื่นต่อได้ มีอยู่ช่วงนึงก็ไปนึกถึงหนังสือ Nothing to Fear ที่ได้มาจากเต้น แล้วก็คิดว่า เออ ลองมาตั้งชื่อไทยให้มันดีกว่า ว่าถ้าไม่เอา “กลัวใจ” อย่างที่กองบก.เขาคิดมา เราจะตั้งชื่อว่าอะไร

ไม่มีอะไรให้กลัว?

ไม่กลัว?

อย่ากลัว?

(อืมมม ยังไม่ใช่นะ)

ไม่กลัวอะไร?

อะไรก็ไม่กลัว?

บ่ยั่น?

(มาได้ไงวะ)

มิเกรงสิ่งใด?

มิพรั่นพรึง?

มิมีอันใดให้เกรง?

(ยาวไป แสด)

ไม่หวั่นหวาด?

ไม่หวาดหวั่น?

ไม่หวั่นแม้วันมามาก (ไม่ใช่แล้วเฟ้ยยยยยยยยยย)

(เอ หนังจีนมี ไร้พ่าย ไร้รัก เราลอง ไร้กลัวมั่งดีกว่า)

ไร้พรั่น?

(เอ่อ….)

ไร้สิ่งสะพรึง?

ไร้สิ้นซึ่งความกริ่งเกรง?

(ยาวไปอีก แง่ง)

(=_=;;)

นั่งเป็นเนวิเกเตอร์ แล้วสักพักก็เงียบไป….. คิดอะไรเรื่อยเปื่อยแล้วพ่นหัวเราะออกมาเป็นพัก ๆ พ่อคงงงง ลูกกูเป็นอะไร 555

เออ….. แต่คิดชื่อหนังสือนี่ยากกว่าที่จินตนาการไว้มากเลย การหาวลีให้สื่อถึงชื่อภาษาอังกฤษดั้งเดิม แล้วให้มันฟังดูไม่ประหลาด เหมาะสำหรับใช้เป็นชื่อหนังสือขึ้นหน้าปกเนี่ย มันต้องอาศัยความสร้างสรรค์แล้วก็ใช้คลังคำเยอะเลยเนอะ สรุปว่าเดี๊ยนไม่สามารถฮ่ะ

แต่ไว้อ่านจบแล้วค่อยมาลองตั้งชื่ออีกรอบ (แต่คิดว่ามาทริปนี้คงไม่มีเวลาอ่าน T^T)

เมื่อวานนี้ไปเดินห้าง ดูมือถือมา โดยมีทัวร์ไกด์ 1 ท่าน เป็นผู้ชำนาญทางในแถบสยาม และยังเป็นคนชอบมือถือด้วย ชอบสำรวจตลาด ดูนู่นนี่ สนใจมือถือรุ่นใหม่ ๆ ฟังก์ชั่นใหม่ ๆ อยู่เรื่อย พอดีว่านัดเจอพร้อมกับพี่หมีของเรา กับเพื่อนอีกคนหนึ่ง เราก็เลยขอให้พี่เค้าพาไปหาร้านมือถือเพื่อดูว่าเราจะชอบรุ่นไหน เนื่องจากเครื่องที่ใช้อยู่เป็น Nokia 6610 รุ่นเมื่อ 6-7 ปีที่แล้ว ที่ใช้มาจนเก่าแล้ว

เท่าที่ไปเดินดูมา… ตอนนี้คะแนนนำคือ Sony W595 กับ Nokia Supernova 7610

**************************
Sony Ericsson – W595
**************************

1. Appearance
- หน้าตา
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 ดูดี ชอบมาก
- สี
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 ชอบสีชมพู หรือไม่ก็สีเทา
- เปลี่ยนหน้ากาก/กรอบได้?
|||||||||||||||||| 5 เปลี่ยนไม่ได้

2. Compatability (with me)
- รูปร่างและความเหมาะมือ รวมทั้งน้ำหนัก
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 ดี ถือง่าย ถนัดมือ น้ำหนักกำลังดี ไม่เทอะทะ ไม่อ้วนป้อม
- รูปแบบเครื่อง
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 แบบ Slide
- พื้นผิวสัมผัสและวัสดุภายนอก
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 ถูกใจมาก
- ปุ่มตัวเลขและปุ่มเมนู
||||||||||||||||||||||||||| 8 โอเค

3. Function
- กล้องถ่ายรูป
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 3.2 ล้าน px
- เมโมรี่
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 มี และแถมแบบ 2GB
- USB
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี

Sony Ericsson – W595 — คะแนนเฉลี่ย 8.8
———————————————————————————————-

**************************
Sony Ericsson – W705
**************************

1. Appearance
- หน้าตา
||||||||||||||||||||||||||| 8 ดูดี ก็ชอบ
- สี
|||||||||||||||||||||||| 7 เสียดาย มีแค่สองสี
- เปลี่ยนหน้ากาก/กรอบได้?
|||||||||||||||||| 5 เปลี่ยนไม่ได้

2. Compatability (with me)
- รูปร่างและความเหมาะมือ รวมทั้งน้ำหนัก
|||||||||||||||||||||||| 7 ดี ถือง่าย น้ำหนักกำลังดี แต่เหมือนจะป้อม ๆ ไปนิด
- รูปแบบเครื่อง
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 แบบ Slide
- พื้นผิวสัมผัสและวัสดุภายนอก
||||||||||||||||||||||||||| 8 ถูกใจ
- ปุ่มตัวเลขและปุ่มเมนู
||||||||||||||||||||||||||| 8 โอเค

3. Function
- กล้องถ่ายรูป
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 3.2 ล้าน px
- เมโมรี่
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 มี และแถมแบบ 4GB
- USB
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี

Sony Ericsson – W705 — คะแนนเฉลี่ย 8.1
———————————————————————————————-

**************************
Sony Ericsson – W910i
**************************

1. Appearance
- หน้าตา
||||||||||||||||||||||||||| 8 ดูดี พอใช้
- สี
|||||||||||||||||||||||| 7 มีสามสี แต่ยังไม่ถูกใจ
- เปลี่ยนหน้ากาก/กรอบได้?
|||||||||||||||||| 5 เปลี่ยนไม่ได้

2. Compatability (with me)
- รูปร่างและความเหมาะมือ รวมทั้งน้ำหนัก
|||||||||||||||||||||||| 7 พอใช้ได้ น้ำหนักเบาแปลก ๆ รูปทรงแบนไปและกว้างไปนิด
- รูปแบบเครื่อง
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 แบบ Slide
- พื้นผิวสัมผัสและวัสดุภายนอก
||||||||||||||||||||||||||| 8 ก็ดีนะ
- ปุ่มตัวเลขและปุ่มเมนู
||||||||||||||||||||||||7  ขนาดโอเคแต่เป็นปุ่มแบบนิ่มแบน จะพังง่ายมั้ย?

3. Function
- กล้องถ่ายรูป
|||||||||||||||||||||||| 7 2 ล้าน px
- เมโมรี่
||||||||||||||||||||| 6 มี แบบไมโคร 40MB น้อยจัง!
- USB
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี

Sony Ericsson – W910i — คะแนนเฉลี่ย 7.5
———————————————————————————————-

**************************
Sony Ericsson – T700
**************************

1. Appearance
- หน้าตา
|||||||||||||||||||||||| 7 ก็ดี แต่ยังไม่เข้าตากรรมการ
- สี
|||||||||||||||||||||||| 7 มีสามสี แต่ยังไม่ค่อยถูกใจ
- เปลี่ยนหน้ากาก/กรอบได้?
|||||||||||||||||| 5 เปลี่ยนไม่ได้

2. Compatability (with me)
- รูปร่างและความเหมาะมือ รวมทั้งน้ำหนัก
||||||||||||||||||||||||||| 8 แบนแปลก ๆ แต่ก็ดี น้ำหนักจำไม่ได้ -_-;;
- รูปแบบเครื่อง
||||||||||||||||||||||||||| 8 แบบธรรมดา
- พื้นผิวสัมผัสและวัสดุภายนอก
||||||||||||||||||||||||||| 8 โอเคมั้ง นึกไม่ค่อยออก
- ปุ่มตัวเลขและปุ่มเมนู
||||||||||||||||||||| 6  ไม่ชอบปุ่ม! ทั้งรูปร่างและขนาด

3. Function
- กล้องถ่ายรูป
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 3.2 ล้าน px + Flash LED
- เมโมรี่
|||||||||||||||||||||||| 7 มีแบบไมโคร 512MB น้อยไปหน่อย
- USB
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี

Sony Ericsson – T700 — คะแนนเฉลี่ย 7.6
———————————————————————————————-

**************************
Nokia- Supernova 7610
**************************

1. Appearance
- หน้าตา
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 ดูดี ชอบ
- สี
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 มีสีม่วงด้วย!
- เปลี่ยนหน้ากาก/กรอบได้?
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 เปลี่ยนหน้ากากหลังได้!

2. Compatability (with me)
- รูปร่างและความเหมาะมือ รวมทั้งน้ำหนัก
|||||||||||||||||||||||| 7 เหมือนจะเทอะทะไปนิด
- รูปแบบเครื่อง
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 แบบ Slide
- พื้นผิวสัมผัสและวัสดุภายนอก
||||||||||||||||||||| 6  ก็งั้น ๆ
- ปุ่มตัวเลขและปุ่มเมนู
|||||||||||||||||||||||| 7 ใหญ่และคุ้นมือดี แต่ไม่ค่อยชอบปุ่มเมนูด้านนอก

3. Function
- กล้องถ่ายรูป
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 3.15 ล้าน px + Autofocus
- เมโมรี่
||||||||||||||||||||||||||| 8 มี ใส่ได้สูงสุด 2GB
- USB
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี

Nokia- Supernova 7610 — คะแนนเฉลี่ย 8.6
———————————————————————————————-

**************************
Nokia- 5800 XpressMusic
**************************

1. Appearance
- หน้าตา
|||||||||||||||||||||||| 7 ก็ดี แต่ยังไม่เข้าตากรรมการ
- สี
|||||||||||||||||||||||| 7 ไม่เห็นมีให้เลือกเลย
- เปลี่ยนหน้ากาก/กรอบได้?
|||||||||||||||||| 5 ไม่รู้ ไม่ได้มั้ง

2. Compatability (with me)
- รูปร่างและความเหมาะมือ รวมทั้งน้ำหนัก
||||||||||||||||||||| 6 เทอะทะ!!! น้ำหนักโหวง ๆ แปลก ๆ
- รูปแบบเครื่อง
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 Touch Screen ว้าว~!
- พื้นผิวสัมผัสและวัสดุภายนอก
||||||||||||||||||||| 6 ไม่ชอบ
- ปุ่มตัวเลขและปุ่มเมนู
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 เพราะทัชสกรีน

3. Function
- กล้องถ่ายรูป
|||||||||||||||||||||||||||||| 9 3.2 ล้าน px
- เมโมรี่
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี ใส่ได้สูงสุด 16GB OMGWTFBBQ?!
- USB
||||||||||||||||||||||||||||||||| 10 มี

Nokia- 5800 XpressMusic — คะแนนเฉลี่ย 7.9
———————————————————————————————-

จริง ๆ ดูมาอีกหลายรุ่น เช่น Sony K660i, Sony W380i, Sony บลา ๆ ๆ, Nokia 6600 Fold, Nokia 6600 Slide, LG KF350, etc. แต่มันมีข้อให้ยี้มากอย่างละเรื่องสองเรื่อง เลยตัด ๆ ทิ้งไปไม่นำมาพิจารณา

แต่ที่ดูของ Sony มากกว่าของ Nokia ทั้ง ๆ ที่เป็นแฟนโนเกีย และใช้โนเกียมาสองรุ่นแล้ว รวมเวลาเกือบ 10 ปี ก็เพราะตอนเราไปร้าน Nokia ไม่มีใครเข้ามาเทคแคร์เท่าไหร่ อาจเพราะเค้าเห็นเรามากัน 4 คนแล้วเราก็สุมหัวคุยกันเอง เค้าก็เลยไปดูแลลูกค้าคนอื่นแทนล่ะมั้ง  แต่ที่ Sony เค้าเข้ามาแนะนำหลาย ๆ รุ่นให้เราลองดู และแนะนำฟังก์ชั่นบลา ๆ ๆ หาหยิบแคตาล็อก/ใบสเป็คเครื่องให้ ก็เลยเลือกดูหลายเครื่องมาก

เฮ้อ ซื้อมือถือนี่ยากลำบากจัง เลือกไม่ถูก ทำไม ทำไม ทำไม ทำไมเราถึงไม่เจอมือถือแบบที่ว่าเห็นปุ๊บเหมือนถูกถึบเข้ากลางใจ จนต้องร้องกรี๊ดแล้วกระโดดเข้าใส่ แล้วตะโกนว่า “อยากได้เครื่องนี้!!!!” เหมือนอย่างเวลาไปลองเก้าอี้แล้วนั่งไม่ยอมลุก หรืออย่างเวลาไปเห็นเสื้อผ้า/รองเท้า/กระเป๋าแล้วคว้าหมับทันทีแบบไม่แม้แต่จะดูราคาบ้างนะ….

ถ้ามันมีมือถือที่เห็นแล้วกระโดดคว้าทันทีนะ….จะซื้อเครื่องนั้นแหละ ไม่ต้องมานั่งดูนู่นนี่ให้เสียเวลาและเวียนหัวเลย เฮ้อ….

ทำไมเวลาอารมณ์ไม่ดี มันต้องมีเรื่องมายุ่ง ให้อารมณ์ยิ่งบูดกว่าเดิม
ใคร ๆ ก็ขวางหูขวางตา จะทำอะไรจะพูดอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด

ที่ไม่เข้าเกมหลายวัน ยกเว้นเข้าไปดูโบะ ก็เพราะหงุดหงิด รมณ์เสีย
ถึงช่วงนั้นของเดือน ไม่อยากเกรียนใส่ใคร ก็เลยเลี่ยง ๆ ไม่พบ ไม่คุยกะใคร
แต่เมนส์มาเลท 3 วันแล้ว
สิวผุดเต็มหน้า เต็มหลัง สิวที่คางก็บวม ๆ ๆ กลายเป็นฝีอีก ทั้งคันทั้งเจ็บ
แถมไม่พอ วันนี้ตุ่มร้อนในขึ้นที่ปากอีก เจ็บชิหัยยยยยย
พูดก็ไม่ชัด กินข้าวก็ไม่อร่อย เพราะเจ็บฝีไม่พอยังเจ็บร้อนในด้วย
ฮอร์โมนเดือดแล้ว กำลังจะระเบิด อ๊ากกกกกกกกกกกกกก
ไม่อยากเห็นไม่อยากเจออะไร bullshit แบบวันนี้
แต่มันก็เจอ

ก่อนอื่นด่า Kanna ก่อนเลย (จริง ๆ ด่าไปแล้วใน IRC)
คนยืนแข่งโบะอยู่จะมา poke ทำไม จุ้น!!!!
(การ poke ไม่ผิด แต่บังเอิญวันนี้คนโดน poke แม่งพาล มีไรป่ะ)

แล้วกำลังแข่ง ๆ โบะอยู่เพื่อนโทรมาอีก
คุยเรื่องเครียด (มาก) ด้วย เราก็ต้องแบ่งสมาธิไปคุยโทรศัพท์
ขณะนั้นลูกเราวิ่งช้า ไม่ทันตัวอื่น ตกลงมาอยู่อันดับ 3 เราก็หงุดหงิด บ่น ๆ ใน LS ว่า  NPC งี่เง่าวิ่งโคตรเร็ว ตูชนะไม่ได้แหง ๆ
แต่มัน mt ออกมาช่อง Say
Kanna เจือกยืนอยู่ข้าง ๆ พอดี แซวมาอีกว่า loser

เออ แซวเล่น เข้าใจ
ปรกติพวกเราแซวกัน ล้อเล่นกันแรงกว่านี้อีก ไม่เคยถือ ขำ ๆ
แต่ ณ บัดนั้นมันกำลังอารมณ์เสีย + ยุ่ง ไม่ว่าง เพราะคุยโทรศัพท์ + Elfi มายืนสนับสนุน Kanna อยู่ใกล้ ๆ อีก

เราก็แบบ บรึ้ม!!! ยุ่งไรกะชีวิตตูฟะ…. เกะกะรำคาญ
คนแข่งโบะอยู่ดี ๆ มาหาเรื่องทำไม
พอพิมพ์ไล่ Go away  ก็เออ ค่อยสงบหน่อย (แป๊บนึง)

(แม้งงงงง โมโห ๆ ๆ พิมพ์กระทู้นี้อยู่ คีย์บอร์ดถ่านหมดอีก ต้องวิ่งทั่วบ้านหาถ่านใหม่สองก้อน แง่ง เสียรมณ์)

คุยโทรศัพท์สักพัก มีอีก เอลฟี่ไม่ยอมไป มายืนทำท่าอะไรใกล้ ๆ
ก็ไล่อีก Go away, /.angry, I’m annoyed
โปรดทราบ เราไม่เคยไล่ใคร ต่อให้แกล้งเรา แซวเราแรง ๆ แค่ไหน เราก็เล่นตอบ เพราะเพื่อนกันแกล้งกันขำ ๆ แต่วันนี้เหลืออดจริง ๆ ไม่อยากเห็น ทนไม่ได้ หงุดหงิด

คำว่า Go away หรือ ขออยู่เงียบ ๆ หน่อย จะไม่ออกจากปากเราเลยถ้าไม่ใช่เพราะเราถึงที่สุดของความอดทน และอยากอยู่คนเดียวจริง ๆ

เพราะงั้นถ้าเราบอกว่า Go away เมื่อไหร่ ก็ได้โปรดดดดด ได้โปรด Leave me alone, please!!!!
ช่วงนี้สุขภาพจิตเราไม่พร้อมที่จะรับมือกับสิ่งกวนใจจุกจิกจริง ๆ

เสร็จแล้วเรื่องยังไม่จบ เพื่อนที่ปลายสายโทรศัพท์ ได้ยินเสียงพิมพ์คีย์บอร์ด ก็พูดเหมือนจะวางหู (คงน้อยใจ ตูไม่ตั้งใจคุยโทรศัพท์ เรื่องซีเรียสแท้ ๆ) เราก็ยิ่งบึ้มอ่ะ บึ้ม ง้อเพื่อนพัลวัน บอกมันอย่าวาง แล้วในใจก็พาลอีก ว่าเพราะ Kanna เพราะ Elfi ทำให้เกิดเรื่องเพื่อนงอน

ระหว่างนั้นใน IRC ก็มีประเด็น ว่าจะบอกแจนยังไงดีไม่ให้เสียน้ำใจ ว่าโจรเขาใช้กับมิชชั่นสูง ๆ ไม่ได้ วางแผนจ๊อบไม่ลงตัว เราก็ต้องไปพิมพ์บอกพวกทีมไว้ก่อนว่า แป๊บนะ ติดโทรศัพท์ เดี๋ยวมา

แล้วก็หนีไปนั่งคุยที่เตียง

ระหว่างนั้นก็ร้อน ๆ ๆ อากาศกรุงเทพมันห่วยแตก ทำไมต้องร้อนขนาดนี้ เหงื่อออกจนเหนียวไปหมด น่าเบื่อที่สุด จะไล่เพื่อนให้วางหูเร็ว ๆ ก็ไม่ดี…. ก็เลยคุยไปก่อน ดองเน่าตัวเหม็น

เสร็จแล้วใน MSN ก็มีเสียงข้อความเด้งรัว ๆ
เราก็ตกใจ นึกว่า CoP สายแล้ว มีคนเรียกจิก เลยบอกเพื่อนว่าต้องไปละมีคนเรียกเรื่องด่วนใน MSN ปรากฏว่ามีคนเรียก 5 คน หนึ่งในนั้นคือ Lu ถามว่าว่างมั้ยมีเรื่องให้ช่วยในเกมอื่น เราก็ตอบไปว่าเมื่อกี้ไม่ว่าง ติดโทรศัพท์ ตอนนี้ว่างแล้ว

เหลือบดูนาฬิกา….จะถึงเวลานัดแล้ว ซวยล่ะกรู
ต้องเข้าเกมอื่น(ที่ลูเล่น)ไปรับเควสต์ให้ตรงเวลาอีก….
ลน ลน ลน ทำไงดีวะ
สุดท้ายก็คิดว่าไว้ค่อยรีบไปเอาเควสต์ตอนไปถึงที่นัดแถว Promy ก่อนละกัน

แต่พอกดดูจออื่น ก็ไม่ได้มีใครเรียก CoP
แต่เป็น Elfi มาฟ้องเรื่องโดนน้อง ๆ ว่า

บัดนั้นเราก็แบบ ไรวะ อีกแล้วเหรอ อะไรกันนักกันหนา
เหลือบดูจอ FFXI แวบ ๆ เห็นว่าเป็นเรื่องก้าวก่ายทีมมิชชั่น ชวนใครไม่ถามคนในทีมก่อน

เราก็นึกว่าเรื่องเก่าสมัยชวนชิน

เพราะตอนนั้น….
ขอสารภาพตามตรงว่าเครียดมากกกกกกกกก

แต่เรื่องนั้นมันคนละเรื่องกัน ช่างหัวมัน

เอาว่าเรื่องวันนี้ พอเลื่อนจอขึ้นไปดู ก็เห็นว่า ทะเลาะกันเรื่องใหม่นี่หว่า ไม่ใช่เรื่องเก่า…. ไรวะ

แล้วก็เห็นว่าเอลฟี่ชวนชิน (อีกแล้ว) จนทำให้หลายคนจุด ๆ ๆ ๆ ๆ ไปตาม ๆ กัน (ถ้าเราอยู่ตอนนั้นเราก็คงจะจุด ๆ ๆ ด้วย แบบว่า กุอึ้งว่ะ)

เอลฟี่ถามเราว่า พวกนั้นเป็นไร ผมทำไรผิด ทำไมโดนด่า
เราก็ตอบไปอะนะ ตามตรง ตามที่เราคิด และตามที่เราเดา

แล้วเอลฟี่ก็เงียบไป…

เราก็แบบ ไรวะ ตกลงเป็นไงไมไม่บอกเรามั่ง
ให้เราพูดคนเดียวเป็นคนบ้าทำไม
ไม่มีรีแอคชั่นตอบกลับ…. เหมือนเราบ้าพูดลงไปในหลุม
หงุดหงิดนะ
คิดซ้ำไปซ้ำมาแต่ว่า ถ้าไม่อยากคุยกะเรา ไม่ได้หวังจะให้เราช่วยอธิบายหรือหวังจะอธิบายกันเราแต่แรก แล้วมาเรียกจิกเรา ให้เรามารับรู้เรื่องแย่ ๆ ทำไม
มันน่าโมโห
เหมือนขอคำปรึกษาเราโดยที่ไม่ได้อยากได้คำปรึกษามาตั้งแต่แรก

โกรธ… หงุดหงิด….

(เติมหน่อย หงุดหงิดเพราะเหตุผลหลักคือ ทำให้เราเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ (ที่จิกเรามาถามแล้วไม่ต้องการคำตอบ ไม่มีรีแอคชั่นให้เรา) ทำให้เราไม่ได้ไปอาบน้ำ ร้อน เหม็นเหงื่อ ตัวเหนียว รมณ์เสีย)

แล้วยิ่งวันนี้ ทุกอย่าง (คนอื่น) มาลงที่เราหมด เพื่อนก็โทรมา คนนู้นเรียกเรา คนนี้เรียกเรา ใคร ๆ ก็เอาเรื่องกวนใจมาใส่เรา แม้ง…. อะไร ๆ ก็กู

โมโหอ้ะ

เรื่องนัดชินรอบแรก ทำไมเราถึงเครียด ถ้าอยากรู้ก็ลากอ่าน หรือ CTRL+A ดู แต่ถ้าไม่อยากรู้ไม่ต้อง

เราได้ยินครั้งแรกเราอึ้ง แล้วเราก็เครียดด้วย
เราเครียดเพราะเราเคยได้ยินว่า ชินหาเวลาว่างยาก แค่เจียดเวลามา Nyzul ก็ยากแล้ว ได้แค่ 2 วันสะดวกสุด ถ้า 3 วันนี่ไม่ไหว (ตอนที่คุยเรื่องจะเปลี่ยนเป็น 3 รันต่อสัปดาห์) แล้ว CoP มันต้องไม่ใช่แค่รันเดียวต่อสัปดาห์แน่ ๆ

ก็กลุ้มใจนะ ว่าจะทำไง
เพราะนัดกันแค่นี้ก็หาเวลาให้ลงตัวยากอยู่แล้ว นี่ยังมีคนไปชวนคนที่นัดยากที่สุดใน LS มาเพิ่มอีก….
ชั้นจะทำยังไงล่ะนี่?

ทีมเราก็วางแผน วาดฝันมานานแล้ว กว่าจะจัดคน จัดจ๊อบ จัดแผนลงตัว
จะให้ล่มหรือเลื่อนเพราะคนที่เพิ่งโดนชวนก็ไม่ดี
แต่ชินก็เป็นเพื่อน แล้วไหน ๆ เราก็มีที่ว่าง เพราะ Lusi ไม่ได้ need win
ก็น่าจะพาชินไปด้วยได้

เคืองนะ เพราะเราเป็นคนที่มีหน้าที่ติดต่อนัดหมายกับทุกคนในทีม
ส่วน Leo วางแผนกับสั่งงาน เตรียมของ บลา ๆ และจัดเวลาโดยใช้ข้อมูลจากเรา
คือตอนนั้นอ่านล็อก ที่เอลฟี่ชวนชินมาให้เรา มันไม่ใช่แค่ถาม
แต่เป็นชวนเลยอ่ะ เท่าที่เรารู้สึกนะ
แล้วถามกลางวง ซึ่ง ๆ หน้า ไม่เปิดโอกาสให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งปฏิเสธ

ถ้ามาถามเราแบบแอบ ๆ ก่อน ว่าจะรันกันวันไหน กี่โมง ยังไง
แล้วค่อยเอาเวลาที่เราตกลงกันแล้วไปถามชิน ว่า เวลานี้ ๆ แบบนี้ ๆ สะดวกมั้ย?
เราจะไม่คิดอะไรเลย
เพราะเราไม่ต้องมาเครียดเรื่องคนนู้นว่าง คนนี้ไม่ว่าง บลา ๆ ๆ

แต่ก็ เอาวะ…. ลองจัดให้ดู เผื่อชินมีเวลาที่ตรงกับพวกเรา

แต่หลังจากนั้นชินก็เงียบไป ไม่ได้ติดต่อมา
เราเองก็ลืม ไม่ได้ติดต่อไป เพราะปรกติไม่เจอชินใน LS
จนกระทั่ง Leo บอกว่า จะตั้งกระทู้นัดเวลาละนะ ให้ทุกคนเข้ามาคอนเฟิร์มกัน

เราก็ โอเค หาทางติดต่อชิน
พอเห็นเขาออนไลน์ ก็ซิบไปบอกเรื่อง CoP
ว่าช่วยคอนเฟิร์มเวลาที หรือว่างเมื่อไหร่ก็บอก จะได้นัดกันได้
แล้วบอก URL บอร์ดให้ไป

แต่จนแล้วจนรอด Aika, Lu, Shino ก็ไม่มาสักคน
(Lusi พยายามโพสต์แล้ว แต่นู๊บ โพสต์ไม่ติดแล้วไม่ได้เช็ค กดปิดจอไป)
เราก็ตามทวง จิกรายคน แต่ Shino ไม่โผล่
ก็ไม่รู้จะทำไง เราก็แอบคิดว่า ทำไมเค้าถึงไม่สนใจ?
เค้าอยากไปกับเราจริงเหรอ
เพราะเจ้าตัวก็ไม่ได้สนใจจะมาพูดมาคุยหรือมาอะไร
ที่ตอนนั้นบอกอยากมา เพราะเกรงใจเอลฟี่รึเปล่า
หรือว่าเกิดไม่ว่างกะทันหันฟะ….

แต่ก็ตามตัวชินไม่เคยเจอ

จน Leo บอกว่า ถ้าไม่รีบเริ่มตอนนี้ อีกไม่นานพวกคนที่มีเรียน (Leo, Kanna, Brune) จะถึงฤดูสอบอีกแล้วนะ ถ้าเป็นงั้นจะแคนเซิลไปเลย ไม่ต้องทำมันแล้ว เพราะสอบแล้วไม่มีเวลาแน่ ๆ

เราก็ลน (อีกแล้ว แสรด)
เข้าเกมไป ไม่รู้ไปโวยอะไรมั่ง ลืมแล้ว
แต่ก็ได้ตัวชินมา เพราะเอลฟี่โทรตามให้
สรุปว่าชิโนไม่ว่าง จะสอบแล้ว ต้องอ่านหนังสือ บลา ๆ ๆ

ตกลงว่าไปจิกลูกับไอกะ (ที่หลงทาง หาทางเข้ากระทู้ไม่เจอ 555) แล้วได้คอนเฟิร์มมา

ก็โล่งไปเปลาะนึง ค่อยยังชั่วหน่อย

จบเรื่องเดิม

แต่มันก็ไม่วายกลายเป็นเครียดสะสม
เหอะ ๆ

เสร็จ เรื่องไม่จบครับ
น้องเราบอกว่า ขอ offline MSN ก่อน กลัวเพื่อนส่งข้อความมากวนตอนทำมิชชั่น เดี๋ยวไม่มีสมาธิจะพากันตาย5หมด

สักพัก Brune ก็บอกว่า Elfi msn มาไม่หยุด

เราก็ไม่รู้จะไปว่าอะไรยังไง เลยบอกใน LS ว่า ตอนนี้ทำมิชชั่นอยู่ ขอความสงบ ขอสมาธิหน่อย หยุดเรื่องบ้า ๆ เอาไว้ก่อน

สักพัก (อีก) เอิร์ธเข้ามา ซิบขอเราก่อนว่า ขอพูดหน่อย อย่าแทรกแซง
เราก็ แบบ แม่ง ชิบหายแล้ว เรื่องระหว่างเอลฟี่กับลีโอ ทำไมเอิร์ธต้องโดดเข้ามาช่วย
มันจะยิ่งลุกลามยิ่งกว่าเดิม
เราก็เลยซิบตอบว่า อย่านะเรา busy มาก ๆ

แล้วระหว่างที่พยายามคุยใน LS เราก็โง่ งี่เง่า วิ่งไปอะโกรศัตรูอีก

@$%@#$@%^ กูว่าแล้ว
บอกคนอื่นให้มีสมาธิ แต่ตัวเองทำเน่าเอง
หงุดหงิดมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ
มันจะอะไรกันนักกันหนา

แอบคิดเหมือนกันว่าแม่งเหมือนแกล้งกัน ทะเลาะอะไรไม่ทะเลาะ มาทะเลาะวันที่จะรัน CoP ถ้ามัวแต่คุย มัวแต่เถียงกัน พากันไปตายหองหมด ทำมิชชั่นไม่ผ่านคงมีฮา ฮ่า ๆ ๆ

ใคร ๆ ก็ช่วยกันทำให้เรื่องมันแย่ลง
ทุกคน ๆ ๆ ๆ ทุกคนรุมตู ช่วยกันทำให้ตูอารมณ์เสีย
แฮ่ก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ (โมโหมากมันทำให้เหนื่อย)

Kanna – วันนี้กวงติงมาก ฮึ่ม
Leo – ทำไมต้อง who the hell ด้วย พูดดี ๆ ก็ได้ เหตุผลที่โมโหน่ะมี เรารู้ เราเข้าใจ ก็บอกเขาไปสิ
Elfi - กวนใจฉัน / ก่อความไม่สะดวก / ก่อความเครียดสะสม / ซ้ำเติมสุขภาพจิตแย่ ๆ ของเราให้แย่ลงไปอีก
Brune – ตอบดีกว่า Leo เยอะ แต่โอ้เอ้ ชักช้า โมโห! แต่งตัวอะไรนานนัก บอกแล้วว่าให้รีบเข้าเกมไปแต่งก่อนไม่เชื่อ
Earth - จะแจมด้วยทำไม ทำให้เรื่องยิ่งวุ่นเปล่า ๆ วันนี้มันเป็นปัญหาของเอลฟี่กับลีโอนะ
Lusi – เรียกให้ช่วยตอนไหนไม่เรียก มาเรียกตอนนี้ทำไม -3-
Chocobo – แม่งโง่ วิ่งช้า ไม่ชนะ เลี้ยงเสียข้าวสุก
NPC – แซงโบะตู โยนระเบิดลดความเร็วใส่กรูอีก ไอ้เวร!!!!!!!!!!!!!!!
เพื่อนที่โทรมา – ทำไมแกต้องเลือกโทรมาเวลานี้ด้วยวะ

สรุปว่าวันนี้ตูเกลียดทุกคน ทุกคน ทุกคนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
โฮกกกกกกกกกกกกกกก
โมโหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห

งดเข้าไฟนอล
งดคุย MSN
ไม่ต้องโทรมาจิกด้วย ขอบอก

ขอปลีกวิเวกอยู่คนเดียวจนกว่าแดงเดือดจะมาและไป

แต่ Nyzul เราจะเข้าไปตรงเวลา ไม่เบี้ยว ไม่ต้องห่วง
แต่จะพูดน้อยหน่อย และกรุณาอย่ายียวนให้ชวนหงุดหงิด
ขอบคุณมาก

ป.ล.
มีของเอลฟี่ต่ออีก แต่มันไม่ควรเอามาให้คนอื่นดู มันแรงมาก… ถ้าให้อ่านอาจจะเสียมิตรภาพ
ไว้ถ้าเราทำใจได้เมื่อไหร่จะเอาให้เอลฟี่อ่านนะ